Hoe leest u een wijnetiket in 5 punten
Een wijnetiket zegt veel, als u weet waar te kijken. Vijf punten om met kennis van zaken een fles te kiezen — en de vermeldingen te herkennen die niets garanderen.
Bijgewerkt op 24 oktober 2026
1. De producent
De naam van het domein, het château of de wijnboer. Vaak de nuttigste informatie: een goede producent maakt goede wijnen, zelfs in een bescheiden appellatie. Noteer hem als een wijn u bevalt.
2. De appellatie: de herkomst (en vaak de stijl)
BOB (beschermde oorsprongsbenaming, AOP), BGA (beschermde geografische aanduiding, IGP) of gewoon „wijn uit Frankrijk” / „wijn uit de Europese Unie”. Een appellatie legt een gebied en regels vast (druiven, opbrengsten). „Chablis” zegt u al: chardonnay, fris, mineraal.
3. Het oogstjaar en de druif
Het oogstjaar is het jaar van de pluk (minstens 85 % van de druiven). De druif, als die vermeld wordt, vertegenwoordigt ook minstens 85 % van de wijn. Veel Europese wijnen vermelden de druif niet: de appellatie veronderstelt ze.
4. Het alcoholgehalte
Een goede aanwijzing voor de stijl: een witte van 11,5 % is licht en levendig, een rode van 14,5 % vol en warm.
5. Verplichte en andere vermeldingen
- Verplicht: volume, land van herkomst, botteleerder, allergenen („bevat sulfieten”), lotnummer. Sinds december 2023 staat de energiewaarde op het etiket, en de ingrediëntenlijst en voedingswaardevermelding kunnen via een QR-code beschikbaar zijn.
- „Op het domein / château gebotteld”: de wijn werd door de producent zelf gemaakt en gebotteld.
- „Vieilles vignes”, „grande réserve”, „cuvée prestige”: meestal zonder strikte wettelijke definitie; een aanwijzing van de producent, geen garantie.
Lees ook: sulfieten in wijn en bio, biodynamie, natuurwijn.
Overmatig alcoholgebruik is schadelijk voor de gezondheid. Drink met mate.